Wat Access Bars kan doen bij chronische angst

Soms denk ik weleens: het is niet eerlijk verdeeld in het leven. Sommige mensen gaan fluitend door het leven, terwijl anderen de ene na de andere tegenslag te verwerken krijgen. En toch gaan zij door, omdat het leven ondanks alles toch de moeite waard is.

Maria (59) is een echte survivor. Zij heeft in haar leven al heel veel tegenslagen, teleurstellingen en traumatische ervaringen meegemaakt. En al die tijd zette zij haar schouders eronder en ging zij door voor haar vier kinderen. In haar rol als moeder schittert zij. Haar kinderen zijn haar alles.

Jarenlang zette zij de kiezen op elkaar en trotseerde zij alle stormen des levens. Ruimte voor emoties was er niet, want je eenmaal gaat voelen dan ben je verloren. Ooit vertrouwde ze mij toe: “Als ik eenmaal begin met huilen, dan houd ik nooit meer op.”

Hulp vragen is moeilijk voor Maria. Alsof hulp accepteren een teken van zwakte is. Haar hele leven lang is zij sterk geweest en is zij doorgegaan op karakter. Maar de laatste tijd lukt dat niet meer. Haar lichaam en geest laten haar in de steek en angst en paniek nemen bezit van haar.

Het begint ermee dat zij niet meer op de snelweg durft te rijden. Wanneer zij heeft afgesproken met een vriendin die in een andere stad woont, moet zij een pilletje nemen om haar zenuwen te kalmeren. En daar blijft het niet bij.

De paniekaanvallen treden steeds vaker op en het wordt van kwaad tot erger. Op een gegeven moment durft zij de deur niet meer uit. De hond uitlaten wordt een bezoeking en als zij een recept moet halen bij de apotheek aan de overkant staat het zweet haar in de handen.

Zij durft er met niemand over te praten, omdat zij vreest dat zij gek aan het worden is. Niemand is op de hoogte van haar problemen. Zelfs haar man en kinderen hebben geen weet van haar paniekaanvallen. Zij is ervan overtuigd dat niemand haar kan helpen en daarom blijft zij er alleen mee rondlopen.

Dat verandert als ik aanbied om haar een Access Bars behandeling te geven. Tot haar grote verbazing neemt zij het aanbod aan. Ik ga naar haar huis en nodig haar uit plaats te nemen op de draagbare behandeltafel die ik heb meegenomen.

Door een aantal punten op haar hoofd aan te raken, kan haar lichaam de opgebouwde spanning loslaten. Op allerlei levensgebieden wordt ballast opgeruimd. Het is alsof de lucht eruit gelaten wordt. Voor het eerst in lange tijd kan haar lichaam ontspannen. Na afloop van de behandeling rekt zij zich uit en zegt, met verwondering in haar stem: “Ik voel me heerlijk!”

En dan gebeurt er iets wat wij geen van beiden verwachten. Via what’s app stuurt zij mij een foto, genomen door de voorruit van haar auto, met daarbij de triomfantelijke tekst: “Ik rijd al de hele dag op de snelweg!!!” Ik lees de tekst een aantal malen voordat tot mij doordringt hoe groots dit is.

Enkele weken later ontvangt zij haar tweede Bars behandeling. En weer voelt zij zich na afloop heerlijk ontspannen. Langzaam maar zeker begint zij terrein terug te winnen. Zij durft de straat weer over te steken, kan zonder angst door het dorpje lopen waar zij werkt en stapt in de trein om haar zoon te bezoeken die in Amsterdam woont. Het is beslist niet makkelijk en zij moet heel wat overwinnen, maar zij doet het!

En dan maakt zij een reuzensprong. Zij boekt een vliegticket naar Frankrijk, om haar vriendin te bezoeken die daar een Bed & Breakfast runt. En ze gaat! Opnieuw krijg ik foto’s toegestuurd via de app. Ik zie Maria op het strand, alleen struinend door schilderachtige straatjes en lekker luierend in de hangmat. “Ik ben zo blij”, schrijft zij. “En trots op mezelf dat ik dit heb gedaan. Ik ben er nog lang niet, maar dit is al zo’n enorme overwinning!”